یک متخصص مغز و اعصاب نسبت به «پایان گونه بشر» با هوش مصنوعی هشدار داد

مارتین یان استرانسکی، نورولوژیست مشهور بین‌المللی و استاد دانشگاه ییل، هشدار می‌دهد که هوش مصنوعی در نهایت به نابودی بشریت منجر خواهد شد و این وضعیت ظرف سه سال آینده محقق می‌شود.

مارتین یان استرانسکی (Martin Jan Stránský)، متخصص مغز و اعصاب و استاد دانشگاه ییل (Yale University)، ضمن هشدار درباره پیشرفت سریع هوش مصنوعی، می‌گوید که تنها در ۲۵ سال به نقطه‌ای فاجعه‌بار در تاریخ ۴۰۰ هزار ساله تکامل بشر رسیده‌ایم. او تأکید می‌کند که فناوری مدرن تأثیرات مخربی بر مغز و رفتار انسان می‌گذارد و هوش مصنوعی سرانجام به نابودی بشریت خواهد انجامید. این متخصص برجسته، مصاحبه خود با نشریه مجارستانی اچ.وی.جی (HVG) را نیز یک هشدار تلقی می‌کند و معتقد است ابزارهای دیجیتال ما، پایان تکامل نوع بشر را تضمین می‌کنند.

استرانسکی با رد رویکردهای احساسی، به شواهد تحقیقاتی اشاره می‌کند که نشان می‌دهند در حالی که هوش مصنوعی کاربردهای فوق‌العاده‌ای در تحقیق و توسعه دارد، استفاده عمومی از آن برای آسان‌سازی زندگی روزمره، به کاهش توانایی‌های شناختی منجر می‌شود. به گفته وی، مطالعات حاکی از آن است که افرادی که از ابزارهایی مانند چت‌جی‌پی‌تی (ChatGPT) استفاده می‌کنند، دچار تغییرات آناتومیکی و فیزیولوژیکی در مغز خود شده و توانایی تفکر، پردازش اطلاعات و استدلال آن‌ها کاهش می‌یابد.

این نورولوژیست برجسته، هوش مصنوعی را در اصل یک سرمایه‌گذاری مالی می‌داند و معتقد است که تمامی بازیگران این حوزه، میلیاردها دلار در آن سرمایه‌گذاری کرده و حاضر به توقف یا کند کردن روند توسعه نیستند؛ زیرا در دنیای هوش مصنوعی، کند شدن به معنای شکست است. او می‌افزاید: «در حال حاضر، تنها شرکت Anthropic است که سودآوری دارد و این سوال مطرح است که هوش مصنوعی چگونه برای سرمایه‌گذاران تریلیون دلاری خود، درآمدزایی خواهد کرد؟»

استرانسکی با تأکید بر این که هوش مصنوعی برای کارکرد خود نیاز به رشد و توسعه مداوم دارد که مستلزم پول و انرژی است، پیش‌بینی می‌کند که کاهش استفاده از آن برای سودآوری کافی نخواهد بود. او هشدار می‌دهد برای اینکه هوش مصنوعی برای همه سودآور باشد، باید به ابزاری اعتیادآور تبدیل شود و از تنبلی و نیاز انسان به پاداش بهره‌برداری کند. به عقیده وی، بشر هرگز به صورت داوطلبانه به بازنگری فلسفی در روندها نپرداخته مگر اینکه با یک فاجعه یا تغییرات چشمگیر مواجه شده باشد.

وی در پایان تصریح می‌کند که راه حل ساده‌ای جز فاجعه برای این معضل نمی‌بیند، هرچند امیدوار است این فاجعه چندپاره و تدریجی باشد تا فرصت بازاندیشی و بازگشت به دنیای قبل از ظهور گسترده این فناوری را فراهم آورد. استرانسکی نتیجه‌گیری می‌کند: «این اتفاق خواهد افتاد، سؤال این نیست که آیا ممکن است رخ دهد، بلکه چه زمانی رخ می‌دهد. من فکر می‌کنم طی سه سال آینده این اتفاق خواهد افتاد؛ این موضوع به فرزندان ما مربوط نمی‌شود، بلکه به ما، همین الان و همین‌جا مربوط است.»