روش جدید پژوهشگران مجاری برای تقویت سیستم ایمنی علیه سرطان

پژوهشگران مجاری در حال توسعه روشی نوین با استفاده از فناوری اِم‌آر‌اِن‌اِی (mRNA) هستند که به‌جای حمله مستقیم به تومور، سیستم ایمنی بدن را برای مقابله با سرطان تقویت می‌کند.

پژوهشگران مرکز تحقیقات زیستی سگد (HUN-REN Szegedi Biológiai Kutatóközpont) در مجارستان در حال کار بر روی یک درمان تکمیلی جدید برای سرطان هستند. این روش که از فناوری اِم‌آر‌اِن‌اِی (mRNA) بهره می‌برد، با هدف کمک به سیستم ایمنی بدن برای حمله مؤثرتر به سلول‌های سرطانی طراحی شده است. اِم‌آر‌اِن‌اِی که در واکسن‌های کووید-۱۹ نیز به کار رفت، در این روش سلول‌ها را وادار به تولید آنزیمی باکتریایی می‌کند که مسئول از بین بردن مواد سرکوب‌کننده سیستم ایمنی در محیط اطراف تومور است. این رویکرد به سیستم دفاعی طبیعی بدن امکان می‌دهد تا عملکرد بهتری در برابر سرطان داشته باشد.

به گفته میکلوش اردئیی (Miklós Erdélyi)، یکی از پژوهشگران این پروژه، دلیلی که دپارتمان‌های بدخیم می‌توانند سیستم ایمنی را تضعیف کنند، تجمع مواد خاصی در اطراف آنهاست که واکنش ایمنی را مهار می‌کنند. هدف این تحقیق، تغییر این محیط با استفاده از آنزیم باکتریایی است. بر خلاف تزریق مستقیم آنزیم، محققان قصد دارند با استفاده از اِم‌آر‌اِن‌اِی، سلول‌های تومور و سلول‌های اطراف آنها را به تولید پروتئین درمانی در همان محل وادار کنند. این تولید موضعی آنزیم می‌تواند اثربخشی و هدفمندی درمان را افزایش دهد. این گروه قبلاً در ماه سپتامبر سال جاری، کار بر روی اثبات پیش‌بالینی این روش درمانی را آغاز کرده بودند و اکنون به دنبال تأیید عملکرد اِم‌آر‌اِن‌اِی در تولید آنزیم توسط خود سلول‌ها هستند.

گئورگی وِرب (György Vereb)، استاد دانشگاه دبرتسن (Debrecen) که در این تحقیق مشارکت نداشته است، توضیح می‌دهد که اگرچه فناوری اِم‌آر‌اِن‌اِی با واکسن‌های کرونا شناخته شد، اما استفاده از آن در تحقیقات سرطان جدید نیست. به گفته او، بخش مهمتر این تحقیق سگد، نحوه کاربرد این فناوری و نه صرفاً استفاده از آن است. وی به این نکته اشاره کرد که یکی از چالش‌های اصلی، اطمینان از اختصاصیت آنزیم به مولکول‌های هدف مورد نظر و عدم آسیب به مولکول‌های حیاتی دیگر در بدن پستانداران است. اردئیی در پاسخ گفت که اختصاصیت آنزیم باکتریایی در بدن پستانداران هنوز به‌طور خاص مورد بررسی قرار نگرفته است و در صورت اثبات اثربخشی ضد سرطانی روش مبتنی بر اِم‌آر‌اِن‌اِی، تحقیقات جامعی برای شناسایی عوارض جانبی احتمالی انجام خواهد شد.

اردئیی تخمین می‌زند که حدود ۷۰ درصد از تومورهای جامد، ماده سرکوب‌کننده سیستم ایمنی مورد هدف این تحقیق را تولید می‌کنند. این امر امید می‌دهد که این روش بتواند به عنوان یک درمان تکمیلی در طیف وسیعی از سرطان‌ها کاربرد داشته باشد، اگرچه تأکید می‌شود که این به معنای تضمین اثربخشی در همه این موارد نیست. او افزود، در مقایسه با آنتی‌بادی‌ها که به یک مولکول هدف متصل می‌شوند، یک آنزیم تجزیه‌کننده می‌تواند به‌طور نظری چندین مولکول هدف را یکی پس از دیگری تجزیه کند. در حال حاضر، این پروژه در مرحله «اثبات مفهوم» (proof of concept) در توسعه داروست و اثبات موفقیت‌آمیز آن تنها نشان می‌دهد که این رویکرد در مدل‌های تجربی قابل اجراست و پیش از آزمایش‌های بالینی بر روی انسان، به تحقیقات پیش‌بالینی بیشتری نیاز دارد.