پنج کلمه کلیدی، پنج دیدگاه: مروری بر هفته پترفی گرگلی

در تازه‌ترین بخش از سلسله مطالب «هفته من» در نشریه اچ.وی.جی (HVG)، گرگلی پترفی، نویسنده مجار، با استفاده از پنج کلمه کلیدی، نگاهی به رویدادهای مهم سیاسی، اقتصادی و اجتماعی مجارستان و جهان در هفته گذشته انداخته است.

در مجموعه هفتگی «هفته من» که توسط نشریه اچ.وی.جی (HVG) منتشر می‌شود، نویسندگان سرشناس با بهره‌گیری از پنج کلمه کلیدی، برداشت‌های خود را از رویدادهای هفته گذشته به رشته تحریر درمی‌آورند. این هفته نوبت گرگلی پترفی (Gergely Péterfy)، نویسنده مجارستانی، بود تا با واژگانی چون «پمپ»، «زنجیر مهار»، «سکه»، «وحشت آخرالزمانی» و «طناب نجات»، مهم‌ترین اتفاقات را تحلیل کند.

پترفی در بخش «پمپ» به افشاگری ماگیار پتر در مورد قرارداد امتیاز آزادراهی ۳۵ ساله اشاره کرد که به گفته او، ده‌ها هزار میلیارد فورینت از بودجه عمومی را به جیب شرکت‌های لورینت مساروش (Lőrinc Mészáros) و لاسلو سی (László Szijj) سرازیر می‌کند. در مورد «زنجیر مهار»، او به بازداشت دانیل یلینک (Dániel Jellinek)، فعال بزرگ املاک و مستغلات و شریک تجاری ایزتوان تیبورچ (István Tiborcz)، به اتهام رشوه و همچنین دستگیری نوربرت سیوک (Norbert Szivek)، رئیس سابق شرکت مدیریت دارایی‌های ملی مجارستان، در پرونده اتوبوسرانی وُلَن (Volánbusz) اشاره کرد که تاکنون پنج نفر در آن بازجویی شده‌اند. کلمه «سکه» برای اشاره به سخنرانی کامل ویکتور اوربان (Viktor Orbán) در کوتسه (Kötcse) به کار رفت که در آن او به دلیل شکست در انتخابات گذشته پی برد.

واژه «وحشت آخرالزمانی» به نگرانی‌های جهانی درباره هوش مصنوعی (AI) اختصاص یافت؛ جایی که متخصصان و مدیران شرکت‌های توسعه‌دهنده هوش مصنوعی هشدار داده‌اند که آزمایش‌های آن‌ها به طور ناخواسته نشان می‌دهد هوش مصنوعی ممکن است از کنترل خارج شده و طی چند سال آینده به نابودی بشریت منجر شود. در نهایت، «طناب نجات» به پیشنهاد اورسولا فون در لاین (Ursula von der Leyen)، رئیس کمیسیون اروپا، مبنی بر پذیرش کانادا به عنوان اولین عضو غیراروپایی وابسته به اتحادیه اروپا اشاره دارد. این پیشنهاد در پی تیرگی روابط کانادا با دونالد ترامپ (Donald Trump) مطرح شده است که ترامپ تمایل دارد کانادا را به عنوان پنجاه و یکمین ایالت آمریکا در نظر بگیرد.

در بخش پایانی، پترفی به تجربه خود از معرفی ترجمه ایتالیایی رمانش «بربر پرشده» در جشنواره کتاب مانتوا (Mantova) می‌پردازد. او از تفاوت استقبال مخاطبان ایتالیایی با مجارستانی می‌گوید و اشاره می‌کند که در این جشنواره، پرسش‌ها بیشتر سیاسی، اخلاقی و مرتبط با رویدادهای جاری بودند تا ادبی و دانشگاهی. او همچنین به موضوع رمان ایگیابا شِگو (Igiaba Scego)، نویسنده دیگر حاضر در این رویداد، اشاره می‌کند که شباهت زیادی به اثر او دارد و درباره نژادپرستی علمی در قرن نوزدهم ایتالیا است. پترفی از استقبال گرم مخاطبان ایتالیایی و تشویق‌های آنها که یادآور اپراخوانی بود، ابراز خرسندی می‌کند و پس از موفقیت رویداد، به همراه ناشر و مترجمش، آنتونیو دآئوریا (Antonio d'Auria)، به جشن می‌پردازد.

نویسنده در ادامه به بازدیدش از باغ خانه‌اش در کیسوروسی (Kisoroszi) پس از بازگشت اشاره می‌کند، جایی که میوه‌هایی چون گلابی و سیب در اثر خشکی و گرما پژمرده شده‌اند و آن را «باغی در آخر دنیا» توصیف می‌کند. او سپس به تعمیر سازه‌های باغ و تماشای رود دانوب (Danube) می‌رود که سطح آب آن به شدت پایین آمده و بستر رودخانه که هرگز خشک نبوده، اکنون آشکار شده است. پترفی به گنجینه‌های تاریخی و باستانی که در بستر دانوب یافت می‌شوند، از جمله دستبندهای نقره‌ای رومی، خنجرهای قرن هجدهم و فیبولاهای برنزی، اشاره می‌کند و این منطقه را با «گنجینه راین» و «نیبلهایم ویشگراد» (Visegrád Niebelheim) مقایسه کرده و در نهایت، دیدن این بستر عریان رودخانه را تجربه‌ای گیج‌کننده و تا حدودی نامناسب برای انسان می‌داند.