مهاجم مجارتبار منچسترسیتی؛ راز موزهای بادی در ورزشگاه اتحاد

هواداران منچسترسیتی سنتی چهل‌ساله را احیا کرده‌اند که ریشه در محبوبیت ایمره وارادی، مهاجم مجارتبار این تیم در دهه ۱۹۸۰ دارد؛ بازیکنی که اکنون تأمین‌کننده رسمی موزهای بادی این باشگاه است.

هواداران باشگاه منچسترسیتی (Manchester City) در هفته‌های اخیر بار دیگر سنتی قدیمی و نزدیک به چهار دهه‌ای را احیا کرده‌اند و با موزهای بادی زردرنگ در ورزشگاه‌ها حاضر می‌شوند. این موج هواداری نخستین بار در سال ۱۹۸۷ میلادی و در پی درخشش ایمره وارادی (Imre Váradi)، مهاجم مجارتبار وقت این تیم آغاز شد که میان هواداران به «ایمره بنانا» (Imre Banana) شهرت یافته بود.

وارادی که در سال ۱۹۸۶ میلادی به منچسترسیتی پیوست، با به‌ثمر رساندن ۲۶ گل طی دو فصل، به سرعت به برترین گلزن و یکی از محبوب‌ترین بازیکنان این تیم بدل شد. تلفظ نام‌خانوادگی مجاری او برای سکونشینان انگلیسی دشوار بود و به همین دلیل لقب «موز» به او نسبت داده شد. از آنجا که در نیمه دوم دهه ۱۹۸۰ آوردن اشیای پلاستیکی و بادی به ورزشگاه‌های انگلیس محبوبیت فراوانی داشت، هواداران تصمیم گرفتند این مهاجم پیراهن شماره ۹ را با تکان دادن موزهای بادی غول‌پیکر تشویق کنند.

این سنت پس از نزدیک به سه دهه وقفه اکنون بار دیگر زنده شده و وارادی شخصاً در کانون این ماجرا قرار گرفته است. او در سال ۲۰۲۴ میلادی شرکتی برای تولید این محصولات بادی تأسیس کرد و اکنون تأمین‌کننده رسمی منچسترسیتی محسوب می‌شود. این باشگاه تاکنون ۱۱ هزار موز بادی از شرکت وارادی خریده و سفارش ۳۰ هزار قلم دیگر را در دستور کار دارد. به دعوت باشگاه، او و خانواده‌اش نیز در دیدار اخیر مقابل ایپسویچ حضور یافتند؛ جایی که فیل فودن ستاره تیم حتی در مصاحبه پس از مسابقه یک موز بادی به دست داشت.

ایمره وارادی فرزند پدری مجار و مادری ایتالیایی است. پدرش پس از وقایع پاییز ۱۹۵۶ میلادی از مجارستان به بریتانیا مهاجرت کرده بود، اما به گفته وارادی، دوران کودکی او و خواهر و برادرانش به دلیل اعتیاد پدر به الکل در پرورشگاه گذشت. وارادی به زبان مجاری صحبت نمی‌کند و در دوران حرفه‌ای فوتبال خود نیز دعوت فدراسیون فوتبال مجارستان برای پیوستن به تیم‌های پایه این کشور را رد کرد. او سابقه بازی در تیم‌های مطرح دیگری از جمله اورتون، نیوکاسل و لیدز یونایتد را نیز در کارنامه دارد.