تازه‌ترین کتاب تیبور بودوچ: کاوشی طنزآمیز در «آفرینش» و «آخرالزمان»

تیبور بودوچ، کمدین و نویسنده مجار، در تازه‌ترین کتاب خود با عنوان «عیسی بر کوهسار»، به بازآفرینی خلاقانه روایت‌های کتاب مقدس می‌پردازد و مرزهای میان متون ادبی و متون دینی را با طنزی ظریف محو می‌کند.

تیبور بودوچ (Bödőcs Tibor)، کمدین و نویسنده شناخته‌شده مجار، در جدیدترین اثر خود که با عنوان «عیسی بر کوهسار» (Jézus a hegyen) منتشر شده، نگاهی طنزآمیز و انتقادی به روایت‌های مذهبی و متون مقدس دارد. این کتاب که به‌تازگی مورد نقد و بررسی نشریه «اچ.و.گ. ۳۶۰» (HVG360) قرار گرفته، جهانی را به تصویر می‌کشد که در آن «عیسی کوچک» (Kisjézus) برای بازدید از کشور به راه می‌افتد.

این اثر بودوچ، در سه فصل با عناوین «آفرینش» (Genezis)، «انجیل» (Evangélium) و «آخرالزمان» (Apokalipszis)، خواننده را به سفری ادبی می‌برد که در آن به زبان و شیوه خاص نویسنده، مفهوم رهایی از «آخرالزمان» و بازخوانی «آفرینش» مورد واکاوی قرار می‌گیرد. منتقد مجله اچ.و.گ. ۳۶۰، تاماش لیگتی ناگی (Ligeti Nagy Tamás)، این ایده را «ایده‌ای الهی» توصیف کرده که بازنویسی «سفر پیدایش»، گنجاندن انجیل و اخبار روزانه به‌روز شده از «روز جزا» را شامل می‌شود.

نویسنده در این کتاب، سنت‌های ادبی و مذهبی را در هم می‌آمیزد و نشان می‌دهد که چگونه متون ادبی نیز می‌توانند در قالبی شبیه به متون مقدس ظاهر شوند. او با نگاهی ویژه، از زبان «عیسی» سوال می‌کند که آفریدگان با شاهکار آفریننده خود چه کرده‌اند. به اعتقاد بودوچ، حتی «کتاب مقدس» نیز لزوماً «متن مقدس» نیست و هر نویسنده‌ای دیر یا زود به جایگاه «برگزیده» می‌رسد.

بودوچ که از ۹ سال پیش فعالیت نویسندگی خود را هم‌زمان با یک شغل موفق در حوزه استندآپ کمدی آغاز کرده، توانایی بی‌نظیری در تقلید و بازآفرینی زبان نویسندگان بزرگ همچون مارائی، پروست و استرهازی از خود نشان داده است. آثار پیشین او مانند «آنقدر هم نمی‌نوشید» و «دعوت هم نشدیم» نیز رویکردی مشابه داشتند و به کاوش در لایه‌های پنهان گذشته مجارستان می‌پرداختند. کتاب‌های او، از جمله «سقوط برف اعداد اول»، نشان می‌دهد که چگونه می‌تواند موضوعاتی چون گاسترونومی، ریاضیات و آثار سوفوکل را در یک اثر ادبی کنار هم قرار دهد.

این کتاب، جدیدترین بخش از کارنامه ادبی بودوچ است که در آن، او نه تنها یک کمدین، بلکه یک نویسنده با نگاهی عمیق و طنازانه به مفاهیم وجودی و مذهبی ظاهر می‌شود و با زبان خاص خود، جهانی خلق می‌کند که در آن مرزهای شوخی و جد، دین و ادبیات به چالش کشیده می‌شوند.