آینده روابط آمریکا و مجارستان: از اوربان و ترامپ تا دولت پتر ماگیار

کارشناسان سیاسی در مجارستان به بررسی روابط آتی میان واشنگتن و بوداپست می‌پردازند، به‌ویژه پس از پایان دوران ویکتور اوربان و دونالد ترامپ، و با توجه به ظهور پتر ماگیار.

با پایان دوران نخست‌وزیری ویکتور اوربان (Viktor Orbán) و خروج احتمالی دونالد ترامپ (Donald Trump) از صحنه سیاسی آمریکا در آینده، کارشناسان سیاسی در مجارستان در حال ارزیابی چشم‌انداز روابط میان واشنگتن و بوداپست هستند. این تحلیل‌ها بر ماهیت شخصی و ایدئولوژیک روابط در دهه گذشته و نیاز به تعریف مجدد آن در دوره جدید تمرکز دارد.

به گفته کارشناسان، دوران ریاست‌جمهوری ترامپ و نخست‌وزیری اوربان با پیوندهای شخصی قوی و نزدیکی ایدئولوژیک مشخص شد. مارتون اوگرودی (Márton Ugrosdy)، که بین سال‌های ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۶ معاونت وزارت امور خارجه در دفتر اوربان را بر عهده داشت، یادآور می‌شود که اوربان همواره خود را پیشروتر از ترامپ در زمینه سیاسی می‌دانست. او همچنین با انتقاد از رویکرد دولت بایدن، اظهار داشت که سفیر آمریکا در مجارستان، دیوید پرسمن (David Pressman)، بیش از حد در امور داخلی مجارستان دخالت می‌کرد. در همین راستا، زوزانا سِلِنیی (Zsuzsanna Szelényi)، مدیر آکادمی رهبری انستیتو دموکراسی در دانشگاه اروپای مرکزی (CEU)، بیان می‌کند که روابط در ۱۰ سال گذشته بیشتر بر مبنای پیوندهای شخصی اوربان-ترامپ و منافع قدرتی شکل گرفته بود تا روابط کلاسیک دیپلماتیک میان دو کشور.

با این حال، پیش‌بینی آینده روابط کمی پیچیده است. از یک سو، پتر ماگیار (Péter Magyar) که اکنون به‌عنوان چهره‌ای جدید در سیاست مجارستان ظاهر شده، به دنبال ترمیم روابط با کمیسیون اروپا است که ممکن است بر رویکرد او نسبت به واشنگتن نیز تأثیر بگذارد. اوگرودی معتقد است که ماگیار ممکن است برای خشنودی رهبران کمیسیون اروپا و دیگر مقامات اروپاییِ مخالف ترامپ، فاصله‌ای با واشنگتن حفظ کند، مگر در موارد ضروری. اما سِلِنیی این نظر را رد می‌کند و تأکید دارد که تمام کشورهای اروپایی، به‌ویژه اعضای ناتو، روابطی با ایالات متحده دارند و مجارستان نیز باید به‌عنوان شریکی وفادار در ناتو و اتحادیه اروپا عمل کند.

علاوه بر این، ابعاد اقتصادی و تجاری می‌تواند متغیر اصلی در تعیین روابط آتی باشد. از سال ۱۹۸۹، آمریکا حدود ۹.۵ میلیارد دلار در مجارستان سرمایه‌گذاری کرده و در سال ۲۰۲۵ نیز، ۱۶ شرکت بزرگ آمریکایی از ۴۸۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری جدید خبر داده‌اند که می‌تواند ۸۰۰ فرصت شغلی با ارزش بالا ایجاد کند. شرکت‌های آمریکایی وابسته به ایالات متحده نیز در حال حاضر ۱۱۰۰۰۰ نفر از شهروندان مجارستان را به کار گرفته‌اند. اوگرودی اشاره می‌کند که شرکت‌های آمریکایی به دلیل شرایط تجاری مطلوب، مانند قیمت پایین انرژی، مالیات کم بر درآمد شرکت‌ها و نیروی کار ارزان، در مجارستان سرمایه‌گذاری کرده‌اند و مادامی که این عوامل پابرجا باشند، به فعالیت خود ادامه خواهند داد. بنابراین، حفظ این شرایط می‌تواند عاملی کلیدی در حفظ سطح بالای سرمایه‌گذاری‌های آمریکا در مجارستان باشد، مستقل از جهت‌گیری‌های سیاسی.

روابط تاریخی میان دو کشور به سال ۱۹۲۱ بازمی‌گردد و تحلیل آینده آن صرفاً بر اساس دوران ترامپ-اوربان، دیدگاهی محدود ارائه می‌دهد. در دهه ۱۹۹۰، مجارستان به دلیل جنگ بالکان و استفاده آمریکا از پایگاه‌های نظامی مجارستان، اهمیت استراتژیک یافت. با این وجود، اوگرودی خاطرنشان می‌کند که مجارستان، به‌عنوان کشوری کوچک در اروپای مرکزی، تنها در صورت وجود «ویژگی‌های خاص» مورد توجه واشنگتن قرار خواهد گرفت؛ ویژگی‌هایی که جدای از ایدئولوژی، چندان زیاد نیستند. او می‌افزاید که انتظار یک معجزه یا فاجعه در روابط آتی بعید است، اما روابط پیچیده‌تر و با ظرافت‌های بیشتری خواهد بود.