یک فعال حوزه طول عمر: مرگ یک «خطای برنامه‌نویسی» است

آدام گریس، فعال و سرمایه‌گذار فناوری، معتقد است که مرگ یک اجبار در زندگی انسان نیست، بلکه «خطای برنامه‌نویسی» است که باید برطرف شود و تا چند دهه آینده حتی بدون مداخله هم انسان‌ها می‌توانند به ۱۰۰ تا ۱۱۰ سالگی برسند.

آدام گریس (Adam Gries)، سرمایه‌گذار و فعال فناوری، که پس از فروش چندین شرکت موفق در دهه بیست زندگی‌اش، اکنون تمام تمرکز خود را بر روی حوزه «طول عمر» (longevity) و معکوس کردن روند پیری گذاشته است، در رویداد «برین بار» (Brain Bar) ۲۰۲۶ در مجارستان حضور یافت و دیدگاه‌های بحث‌برانگیزی را مطرح کرد.

گریس، که بنیان‌گذار جنبش «حیات‌گرایی» (Vitalism) است، هدف اصلی خود را ترغیب تصمیم‌گیرندگان به حمایت از توسعه‌های بیوتکنولوژیک تجربی می‌داند. او در مصاحبه‌ای با شریک بنیان‌گذار خود، ناتان چانگ (Nathan Chang)، اظهار داشته که «غلبه بر مرگ باید مهم‌ترین هدف بشریت باشد.» او مرگ را نه یک ضرورت انسانی، بلکه «خطای برنامه‌نویسی» توصیف می‌کند که باید اصلاح شود و تاکید دارد که حتی بدون مداخله، انسان‌ها در چند دهه آینده به عمر ۱۰۰ تا ۱۱۰ سال خواهند رسید.

به گفته گریس، همان‌طور که امنیت جانی در یک شهر مانند بوداپست اولویت اصلی است و دولت‌ها باید آن را تامین کنند، مرگ نیز اصلی‌ترین مشکل بشر است. او به این نکته اشاره می‌کند که وقتی فردی در تصادف رانندگی فوت می‌کند، علت مرگ را «تصادف» می‌دانیم، نه مثلاً «شکستگی جمجمه». به همین قیاس، وقتی فردی به دلیل سرطان، بیماری قلبی یا سکته جان خود را از دست می‌دهد، ریشه اصلی «پیری» است، اما ما آن را اینگونه نام نمی‌بریم. جنبش او تلاش می‌کند تا بشریت توجه بیشتری به خود «پیری» به عنوان یک مشکل قابل درمان داشته باشد و نه فقط بیماری‌های ناشی از آن.

گریس در ادامه می‌افزاید که پس از غلبه بر مرگ، «سلامت» دومین اولویت است، زیرا زندگی طولانی‌مدت بدون سلامتی پایدار نیست. سومین اولویت نیز «خودشکوفایی» انسان‌هاست. او باور دارد که جامعه مدرن با اعتیاد به لذت‌های بی‌حاصل و سرگرمی‌های بی‌پایان، از پتانسیل واقعی انسان‌ها دور مانده و یافتن راهی برای خودشکوفایی، می‌تواند به ایجاد «عصر طلایی بشریت» کمک کند.