گیورگی مولنار، کارگردان مطرح مجارستانی، درگذشت

گیورگی مولنار (György Molnár)، کارگردان برجسته سینما و تلویزیون مجارستان و خالق صدها اثر متنوع، در سن ۷۸ سالگی درگذشت. وی به خاطر آثار دراماتیک، برنامه‌های سرگرمی، و اقتباس‌های سینمایی از نویسندگان نامی مجار شناخته می‌شد.

گیورگی مولنار (György Molnár)، کارگردان مشهور سینما و تلویزیون مجارستان و دریافت‌کننده جوایز «هنرمند شایسته» و «بلاژ بِلا (Balázs Béla)»، در سن ۷۸ سالگی درگذشت. این خبر را اتحادیه فیلم‌سازان مجارستان روز چهارشنبه اعلام کرد و افزود که این هنرمند فقید را به عنوان یکی از اعضای خود به خاک خواهد سپرد. جزئیات مراسم تشییع و ترحیم متعاقباً توسط خانواده او اعلام خواهد شد.

مولنار در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود، صدها اثر هنری متنوع از جمله برنامه‌های موسیقی کلاسیک و پاپ، سرگرمی، محتوای آموزشی برای جوانان، آثار دراماتیک و فیلم‌های سینمایی را کارگردانی کرد. او متولد ۲۱ ژوئن ۱۹۴۸ در بوداپست بود و بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ در دانشکده تئاتر و فیلم تحصیل کرد. فعالیت کارگردانی خود را از سال ۱۹۷۶ آغاز کرد و ابتدا در بخش سرگرمی و موسیقی تلویزیون مجارستان (MTV) و سپس از سال ۱۹۸۸ در دپارتمان درام مشغول به کار شد. او از اواسط دهه ۱۹۹۰ در بخش کارگردانی و فیلم‌برداری به عنوان کارگردان ارشد و سپس از سال ۲۰۰۳ به عنوان همکار اصلی فعالیت کرد.

از جمله فیلم‌های تلویزیونی برجسته مولنار می‌توان به «مراقب باش، سرزمین پست!» با بازی آندراش کِرن (András Kern)، «تا ابد»، «فرمول اساسی»، «دکتر بد» و «سه آقای غریبه» اشاره کرد. او در سال ۱۹۸۹ فرصت ساخت فیلم سینمایی پیدا کرد و اولین کسی بود که آثار گِزا چات (Géza Csáth) را به تصویر کشید. فیلم «رویای جادوگر» او در سال ۱۹۹۰ به آرشیو موزه هنرهای مدرن نیویورک (MoMA) راه یافت. اثر سینمایی دیگر او به نام «چرخ و فلک سرخ» که در سال ۱۹۹۰ با بازیگران مطرحی چون شاندور گاشپار (Sándor Gáspár) و میکلوش بندِک (Miklós Benedek) ساخته شد، در جشنواره بین‌المللی فیلم برگامو جایزه دریافت کرد.

مولنار از معدود کارگردانانی بود که توانست آثار پِتِر اِشتِرهازی (Péter Esterházy) را به فیلم برگرداند؛ «کتاب هرابال» و «افعال کمکی قلب» مبنای فیلم «فیلم آنا» قرار گرفتند که با بازی آنا راکِوِی (Anna Ráckevei) و گیورگی چِرهالمی (György Cserhalmi)، جایزه بزرگ جشنواره بین‌المللی فیلم سالرنو را از آن خود کرد. او همچنین اولین کسی بود که آثار شاندور تار (Sándor Tar) را به سینما آورد و فیلمنامه «یک بار زندگی می‌کنیم» را با همکاری خود نویسنده نوشت که جایزه بهترین فیلمنامه جشنواره فیلم مجارستان را به ارمغان آورد. آخرین فیلم سینمایی او، «کی/به تاوارِت (Ki/Be Tawaret)» بود که با اورشولیا کارافیات (Orsolya Karafiáth) به صورت مشترک نوشته شد. تقریباً تمام فیلم‌های او با همکاری همسرش، ریتا دِوِنی (Rita Dévényi)، طراح صحنه، ساخته شدند.

مولنار از دهه ۱۹۹۰ به تدریس در آموزش عالی پرداخت و ریاست دپارتمان طراحی صحنه در دانشگاه هنرهای زیبا مجارستان را برعهده داشت. از سال ۲۰۱۲ نیز به عنوان رئیس موسسه و سپس رئیس مرکز هنرهای سینمایی در دانشگاه متروپولیتن بوداپست (Budapest Metropolitan University) فعالیت کرد. او به درجه استادی نائل شد و از سال ۲۰۱۸ به عنوان «پروفسور اِمریکوس» فعالیت داشت. وی همچنین دبیرکل و سپس نایب‌رئیس اتحادیه هنرمندان فیلم و تلویزیون، عضو هیئت مدیره بنیاد FilmJUS از زمان تأسیس، و عضو و سپس رئیس هیئت امنای بنیاد Filmvilág بود. مولنار با فیلم‌هایش حدود پنجاه جایزه در جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی کسب کرد و در سال ۱۹۹۰ جایزه بلاژ بِلا و در سال ۲۰۰۳ عنوان «هنرمند شایسته» را دریافت کرد.