گزارش: نسل نو در مجارستان دیگر به «روز میوه» و فوتبال‌دستی علاقه‌ای ندارد

بر اساس یک پژوهش جدید، شرکت‌های مجارستانی برای ایجاد انگیزه در کارکنان نسل زد (Gen Z) با چالش‌های تازه‌ای روبرو هستند؛ چرا که این نسل به جای امکانات رفاهی، به دنبال مسیر شغلی شفاف و فرصت‌های رشد حرفه‌ای است.

هم‌زیستی چهار نسل متفاوت در محیط‌های کاری مجارستان، چالش‌های جدیدی را برای کارفرمایان رقم زده است. نتایج یک گزارش تحقیقی مشترک که توسط شرکت «پی‌دبلیوسی» (PwC) و «تعاونی دانشجویی کوانتوم» (Quantum Diákszövetkezet) منتشر شده، نشان می‌دهد ابزارهای سنتی برای بهبود فضای کار، مانند «روز میوه» یا میز فوتبال‌دستی، دیگر تأثیر چندانی بر کارکنان جوان‌تر، به‌ویژه نسل زد، ندارند.

بر پایه این گزارش با عنوان «گزارش متمرکز بر نسل‌ها»، نسل زد که در بحبوحه بحران‌های متعدد اقتصادی، اقلیمی و جنگ بزرگ شده است، تعهد کمتری به یک شغل یا سازمان احساس می‌کند. برای این نسل، مواردی مانند فضای خانوادگی یا مهمانی‌های اداری، دیگر یک مزیت محسوب نمی‌شود، بلکه یک استاندارد بهداشتی-روانی اولیه است. در عوض، عواملی چون مسیر شغلی شفاف، چالش‌های حرفه‌ای، فرصت‌های رشد، برنامه‌ریزی منعطف و بازدهی مالی یا تخصصی سریع، انگیزه اصلی آن‌ها را تشکیل می‌دهد.

کریستیان اشتایگروالد (Steigervald Krisztián)، پژوهشگر مسائل نسلی و از تهیه‌کنندگان این گزارش، توضیح می‌دهد: «جوانان امروز به این دلیل یک محیط کار را انتخاب نمی‌کنند که در آن با احترام با آن‌ها رفتار می‌شود یا جامعه خوبی دارد؛ بلکه می‌پرسند چرا باید در جایی بمانند که این‌ها وجود ندارد؟» به گفته کارشناسان، «قرارداد روانی» میان کارفرما و کارمند تغییر کرده است. در حالی که نسل‌های ایکس و وای در ازای یک مسیر شغلی امن، وفاداری و سازگاری کامل را به شرکت ارائه می‌دادند، نسل جدید نه می‌خواهد و نه می‌تواند چنین قولی بدهد.

یکی از مهم‌ترین منابع تنش، برداشت متفاوت نسل‌ها از مفهوم «احترام» است. در حالی که برای نسل‌های ایکس و وای، سن، تجربه و جایگاه شغلی به خودی خود احترام‌برانگیز است، نسل زد احترام را در شایستگی، اعتبار و رفتار متقابل می‌بیند. این تفاوت می‌تواند منجر به سوءتفاهم شود؛ مثلاً یک بحث فنی و سازنده از سوی یک کارمند جوان برای ابراز ارزیابی مثبت، ممکن است از سوی مدیر مسن‌تر به عنوان زیر سؤال بردن تجربه تلقی شود. راه حل، نه آموزش «احترام به بزرگ‌تر» به جوانان، بلکه آگاه‌سازی همه نسل‌ها برای درک «زبان احترام» یکدیگر است.

این پژوهش در نهایت تأکید می‌کند که مشکل در یک نسل خاص نیست و نمی‌توان تقصیر را به گردن نسل ایکس یا زد انداخت. داده‌ها نشان می‌دهد که همه کارکنان از نسل‌های مختلف، تمایل به همکاری با یکدیگر را دارند اما اغلب، ساختار سازمانی لازم برای این تعامل فراهم نیست. بنابراین، مسئولیت اصلی بر عهده مدیران شرکت‌هاست تا با بازنگری در ارزش‌های پیشنهادی خود و ایجاد فرصت‌های همکاری میان‌نسلی، از پتانسیل این تنوع سنی به نفع سازمان بهره‌برداری کنند.