گرگلی کیش: رسیدن به همه‌چیز برایم «بحران هویت» آفرید

گرگلی کیش، قهرمان سه‌دوره المپیک در رشته واترپلو، در یک پادکست از «بحران هویت» خود پس از دستیابی به تمام اهداف ورزشی‌اش و چالش‌های روانی شهرت ناگهانی در نوجوانی سخن گفت.

گرگلی کیش (Gergely Kiss)، اسطوره واترپلوی مجارستان و دارنده سه مدال طلای المپیک، در قسمت نخست فصل جدید پادکست «پِنگه» (Penge)، به میزبانی آرون سیلاگی (Áron Szilágyi)، دیگر قهرمان نامدار مجار در رشته شمشیربازی، از مسیر پرفرازونشیب شکل‌گیری «هویت ورزشکاری» و بحران‌های پس از آن سخن گفت.

کیش با یادآوری آغاز فعالیت ورزشی خود گفت: «روی خشکی چندان ماهر نبودم، اما خیلی زود عاشق آب شدم و از هفت-هشت سالگی تقریباً هر روز تمرین می‌کردم.» او که در نوجوانی به دلیل پشتکار و تمرکز بالا مورد توجه مربیان قرار گرفت، موفقیت‌های اولیه را دورانی سخت توصیف کرد. کیش افزود: «باید یک‌شبه بزرگ می‌شدم. در ۱۵ سالگی در لیگ دسته اول مقابل تیم‌هایی چون فرادی و واشاش و در برابر دو هزار تماشاگر بازی می‌کردم، در حالی که نوجوانی با مشکلات اعتمادبه‌نفس و احساس حقارت بودم.»

به گفته این قهرمان واترپلو، پیروزی‌های بزرگ تیم ملی مجارستان در دهه ۲۰۰۰ نیز برای خود او و جامعه ورزش کشور غیرمنتظره بود. او صادقانه اعتراف کرد: «ما برای آن موفقیت‌ها آماده نبودیم و باید کم‌کم با آن شرایط رشد می‌کردیم.» کیش توضیح داد که رسیدن به تمام آرزوهای ورزشی در مدتی کوتاه، برایش نوعی «بحران هویت» به همراه آورد و یکی از دلایلی بود که پس از بازنشستگی، برخلاف انتظار، به سراغ مربیگری یا وکالت نرفت.

این ورزشکار بازنشسته همچنین به موضوعات دیگری مانند دشواری‌های یافتن مسیر و تمرکز در جوانی، ایجاد تعادل میان ورزش، زندگی شخصی و تحصیل، و ترس از بازنشستگی پرداخت. او در بخشی از صحبت‌هایش با اشاره به بلوغ فکری نسل جدید گفت: «بارها دیده‌ام که بچه‌های واترپلوئیست ۱۰ تا ۱۲ ساله، در مهارت‌های اجتماعی از مدیران عامل شرکت‌های بزرگ پخته‌تر فکر می‌کنند و جلوتر هستند.»