کیر استارمر از نمایندگی پارلمان بریتانیا کناره‌گیری کرد

کیر استارمر، نخست‌وزیر سابق بریتانیا، تنها چند ماه پس از کناره‌گیری از قدرت، از نمایندگی پارلمان نیز استعفا داد. او اعلام کرده که در آینده بر مسائل بین‌المللی و مبارزه با خشونت علیه زنان تمرکز خواهد کرد.

کیر استارمر (Keir Starmer)، نخست‌وزیر سابق بریتانیا و سیاستمدار حزب کارگر، که در ماه ژوئیه از مقام خود کناره‌گیری کرده بود، اکنون کرسی نمایندگی پارلمان را نیز ترک می‌کند. به گزارش بی‌بی‌سی، این تصمیم به برگزاری یک انتخابات میان‌دوره‌ای در حوزه انتخابیه «هولبورن و سنت پنکراس» در لندن منجر خواهد شد. این در حالی است که آقای استارمر پیش‌تر گفته بود تا انتخابات سراسری سال ۲۰۲۹ نماینده پارلمان باقی خواهد ماند.

اعلام این خبر درست کمی پیش از نخستین حضور اندی برنهام (Andy Burnham)، نخست‌وزیر جدید، در پارلمان صورت گرفت. آقای استارمر دلیل این تصمیم را تمایل برای تمرکز بر «امور بین‌المللی و موضوع خشونت علیه زنان» عنوان کرد؛ زمینه‌هایی که پیش از رسیدن به نخست‌وزیری نیز از اولویت‌های اصلی او بودند. او در مصاحبه‌ای با «کمدن نیو ژورنال» گفت زمان آن رسیده که «چوب امدادی را به یک جانشین تحویل دهد».

اندی برنهام، نخست‌وزیر جدید، در واکنش به این خبر، از خدمات استارمر قدردانی کرد و کمک‌های او به اوکراین و همچنین ارائه «قانون هیلزبورو» برای افزایش پاسخگویی کارمندان دولت را از دستاوردهای بزرگ او برشمرد. آقای برنهام گفت: «او یک عمر خدمات عمومی به این کشور ارائه داد، به‌ویژه به کسانی که برای عدالت می‌جنگند.» وی افزود که استارمر حزب کارگر را پس از بزرگ‌ترین شکست‌ها به بزرگ‌ترین پیروزی رساند.

این تصمیم با واکنش‌های متفاوتی از سوی حزب رقیب، محافظه‌کار، روبه‌رو شد. کِمی بِیدناک (Kemi Badenoch)، رهبر حزب محافظه‌کار، گفت درک می‌کند که چرا استارمر دیگر نمی‌خواهد وقت خود را با هم‌حزبی‌هایی بگذراند که «با او رفتار بدی داشتند». اما کوین هولینریک (Kevin Hollinrake)، رئیس حزب محافظه‌کار، آقای استارمر را به «عقب‌گرد» و تحمیل یک انتخابات میان‌دوره‌ای پرهزینه به مالیات‌دهندگان متهم کرد.

حوزه انتخابیه استارمر یک دژ مستحکم برای حزب کارگر به شمار می‌رود. او در انتخابات سال ۲۰۲۴ با اختلاف بیش از ۱۱ هزار رأی در این منطقه پیروز شد. کیر استارمر در ماه ژوئن و تنها دو روز پس از آنکه اندی برنهام، شهردار وقت منچستر، در یک انتخابات میان‌دوره‌ای پیروز شد و فرصت رهبری یک شورش داخلی علیه نخست‌وزیر وقت را یافت، استعفای خود را از رهبری حزب و دولت اعلام کرد. در نهایت، در اوایل ماه ژوئیه، آقای برنهام به‌عنوان رهبر جدید حزب کارگر و نخست‌وزیر بریتانیا انتخاب شد.