ویم وندرس از سینمای سه‌بعدی و مستند تازه خود درباره پیتر زومتور گفت

ویم وندرس، کارگردان نامدار آلمانی، پس از رونمایی از مستند سه‌بعدی جدید خود درباره پیتر زومتور در جشنواره ونیز، در گفت‌وگویی تأکید کرد که او و جیمز کامرون آخرین بازماندگان فیلم‌برداری واقعی با فناوری سه‌بعدی هستند.

ویم وندرس (Wim Wenders)، فیلم‌ساز سرشناس آلمانی، پس از نمایش جهانی تازه‌ترین اثر مستند خود با عنوان «از درون به بیرون» (From Inside Out) در جشنواره فیلم ونیز، در گفت‌وگو با رسانه مجارستانی اچ‌وی‌جی (HVG) از دلایل علاقه پایدار خود به قالب سه‌بعدی و نگاهش به سینما سخن گفت. این مستند که با فناوری سه‌بعدی فیلم‌برداری شده است، به آثار و جهان معماری پیتر زومتور (Peter Zumthor)، معمار برجسته سوئیسی، می‌پردازد.

وندرس در این مصاحبه اعلام کرد که مستند زومتور، دهمین تجربه او در به‌کارگیری فناوری سه‌بعدی با احتساب فیلم‌های کوتاهش است. او با اشاره به این‌که الهام اولیه استفاده از این فرمت را در سال ۲۰۰۷ میلادی و پس از تماشای فیلم کنسرت گروه موسیقی یوتو (U2) برای ساخت مستند مشهور «پینا» به‌دست آورده است، تأکید کرد که نگاه او به این شیوه فراتر از یک ترفند فنی بوده و به ابزاری برای روایت‌گری و تأمل بصری تبدیل شده است.

این کارگردان برجسته خود و جیمز کامرون (James Cameron) را «آخرین بازماندگان» فیلم‌برداری واقعی سه‌بعدی خواند. او توضیح داد که برخلاف اغلب آثار مدرن سینما که با یک دوربین معمولی فیلم‌برداری و سپس به شیوه رایانه‌ای به تصویر سه‌بعدی تبدیل می‌شوند، آن‌ها همچنان با دو دوربین مجزا و به تقلید از بینایی دو چشم انسان (Native 3D) کار می‌کنند؛ روشی که به گفته او بسیار دشوارتر و به مراتب طبیعی‌تر است.

وندرس همچنین درباره تفاوت رویکرد خود با سینمای پرخرج هالیوود تصریح کرد: با این‌که هر دو از تجهیزات فنی مشابهی استفاده می‌کنند، ریتم و روایت متفاوتی دارند. در حالی که کامرون بر ضرباهنگ سریع و اکشن تکیه دارد، او از فضای سه‌بعدی برای خلق آرامش و فضایی مراقبه‌گون بهره می‌برد. او خاطرنشان کرد که آژانس‌های بازیگری هالیوود اغلب از دوربین سه‌بعدی پرهیز دارند، زیرا وضوح بالای آن همه کاستی‌ها و جزئیات چهره را آشکار می‌کند.