مجارستان برای کاهش نوبت انتظار بیمارستانی، عمل‌ها را به آخر هفته‌ها می‌کشاند

مجارستان برای کوتاه‌تر کردن زمان انتظار بیماران در بیمارستان‌ها، برنامه‌ جدیدی را آغاز کرده که شامل انجام عمل‌های جراحی در ساعات عصرگاهی و آخر هفته‌ها، همراه با پرداخت مشوق‌های مالی اضافی به کادر درمانی است.

دولت مجارستان با هدف کاهش زمان‌های طولانی انتظار برای عمل‌های جراحی، برنامه جدیدی را راه‌اندازی کرده است. این طرح که توسط وزیر بهداشت، ژولت هگدوش (Zsolt Hegedűs)، اعلام شد، شامل گسترش ساعت کاری بخش‌های جراحی به بعدازظهرها و آخر هفته‌ها می‌شود. همچنین، مشوق‌های مالی ویژه‌ای برای تیم‌های پزشکی در نظر گرفته شده تا انگیزه لازم برای انجام کار اضافی فراهم شود.

این اقدام در شرایطی صورت می‌گیرد که فهرست‌های انتظار درمانی یکی از نقاط ضعف آشکار نظام سلامت مجارستان محسوب می‌شود. بر اساس داده‌های صندوق بیمه سلامت ملی، میانگین زمان انتظار برای جراحی آب مروارید در برخی بیمارستان‌ها به بیش از ۲۰۰ روز می‌رسد. به عنوان مثال، در بیمارستان مارکوت فرنتس (Markhot Ferenc) در شهرستان هِوِش، میانگین انتظار در شش ماه گذشته ۳۱۰ روز بوده است. هدف این برنامه تنها افزایش تعداد جراحی‌ها نیست، بلکه استفاده بهینه از ظرفیت‌های موجود و تشویق کارکنان بهداشتی به انجام کار بیشتر است.

بخش قابل توجهی از بودجه اختصاص یافته به طور مستقیم به تیم‌های جراحی، از جمله پزشکان، پرستاران و سایر کارکنان بیمارستان پرداخت خواهد شد. همچنین بخشی از این بودجه جدید به شاخص‌های کیفی، نتایج گزارش‌شده توسط بیماران و میزان رضایت آن‌ها گره خورده است. قرار است هر بیمارستان یک «نقشه مشکل» اختصاصی دریافت کند که گلوگاه‌های اصلی محدودکننده ظرفیت جراحی را شناسایی می‌کند؛ این موارد می‌تواند شامل کمبود پرسنل، مدیریت ناکارآمد اتاق عمل، رقابت با ارائه‌دهندگان خدمات درمانی خصوصی یا انگیزه‌های شخصی ناکافی برای کار اضافی باشد.

افزون بر این، دانشگاه سِمِلوایس (Semmelweis) و دانشگاه پِچ (Pécs) در حال حاضر مشغول افزایش ظرفیت جراحی خود تحت این برنامه هستند. انتظار می‌رود متخصصان خارجی باتجربه در پروتکل‌های ERAS (بازیابی بهبود یافته پس از جراحی) نیز در این طرح مشارکت کنند. یکی دیگر از تغییرات مهم شامل بررسی و بازنگری قوانین مربوط به جراحی‌های ارتوپدی است. پروتکلی که قرار بود از آوریل ۲۰۲۵ محدودیت‌های موقتی برای بیماران با شاخص توده بدنی (BMI) بالای ۳۵ اعمال کند، اکنون در حال بازبینی است و تصمیم‌گیری‌های آینده بر اساس ارزیابی فردی ریسک و قضاوت تیم درمانی خواهد بود.